Kiesa biuro rachunkowe i tłumaczeń
ul. Długa 44/50 00-241 Warszawa
Piętro VIII
Tel: (+48) 609-294-451
E-mail:
biuro@kiesa.eu
Otwórz formularz kontaktowy

Kontakt przez Skype:
kiesa.eu Czat

 

×

Strona używa plików cookie. Brak zmian ustawień przeglądarki oznacza zgodę na to.
Nie pokazuj więcej tej wiadomości.

Metoda komunikacyjna, czyli jak pokonać blokadę przed mówieniem.


Kursant poddany metodzie komunikacyjnej podczas nauczania języka obcego zostanie poniekąd skłoniony do ,,zanurzenia się" w kontekście, który spowoduje u niego wyłączenie się funkcji odpowiadających za wybór języka rodzimego podczas powstawania reakcji na bodziec, który pojawi się podczas interakcji. Metoda ta, poprzez odpowiedni dobór stymulantów, spowoduje powstanie szeregu zautomatyzowanych reakcji w języku obcym na okoliczności, które będą tego wymagały, jak również likwidację barier, które sprawiają, że kursant czuje opór przed swobodnym wypowiadaniem się w języku obcym - nawet, jeśli posiada sporą wiedzę teoretyczną, np. leksykalną lub w obszarze struktur gramatycznych.

Metoda (lub ,,podejście"), o której mowa, nazywana jest w języku angielskim Communicative Language Teaching (CLT) i opiera się o fundamenty wskazujące na umiejętność aktywnej komunikacji, która stawia nacisk na funkcjonalność komunikatu (osiągniecie celu poprzez stworzenie wypowiedzi), głównie na gruncie znaczeniowym i odpowiadającym kontekstowi sytuacji. Wyróżnienie całkowitej poprawności językowej względem struktur jako ,,celu samego w sobie" nie ma tu miejsca - użytkownik języka obcego, który przestaje czuć barierę przed wypowiadaniem się, nabędzie bowiem sprawności tego typu pośrednio, poprzez niejako ,,podświadome" przejmowanie struktur, które usłyszy od rozmówcy. Kursant poddany tej metodzie będzie otoczony o wiele mniej stresogennymi okolicznościami podczas procesu nauczania - nie będzie bezpośrednio poprawiany, a naprowadzany na prawidłowe użycie struktur np. poprzez kilkakrotne przeformułowanie użytych przez niego niepoprawnie struktur przez lektora - a więc na drodze sugestii, która przynosi o wiele lepsze rezultaty.

Kontekst i autentyczność sytuacji komunikacyjnych są niezwykle istotne dla przebiegu kursu opartego o tę metodę; nie ma w niej bowiem miejsca na wykorzystywanie sztucznie stworzonych i niepraktycznych materiałów, które mogłyby doprowadzić do odtworzenia w sali szkoleniowej sytuacji, jakie mają niewielkie szanse na zajście poza nią. Kursant uczestniczy zatem w interakcji, która zostaje nawiązana na bazie szeroko rozumianego kontekstu autentycznego; jest zachęcany do dzielenia się własnymi doświadczeniami i przeżyciami, które zawsze powodują chęć do aktywnego wyrażenia się na forum grupy, a także ma wpływ na profil kursu; poczucie, iż potrzeby uczestnika są brane pod uwagę przez prowadzącego, jest niezwykle cenne dla podtrzymania motywacji do dalszego rozwoju.

Kursy grupowe i indywidualne organizowane przez Kiesę są oparte głównie o podejście komunikacyjne - bierzemy bowiem pod uwagę, że ta bardziej rozwinięta w związku z tym profilem część kursantów może wymagać zastosowania metody, która wykształci u nich większą poprawność względem użytych struktur poprzez zastosowanie bardziej tradycyjnych środków i zadań. Nasi kursanci będą zatem dużo słuchać i jeszcze więcej mówić - jest to bowiem naturalna kolej rzeczy, dzięki której języka ojczystego uczą się dzieci. Wszystko to będzie odbywało się z udziałem dużej liczby materiałów audiowizualnych, często przygotowywanych przez lektora indywidualnie, na bazie obserwacji konkretnej grupy, którą będzie prowadził.

Dydaktyka postkomunikatywna - język obcy w dobie Internetu


Najnowszy trend w nauczaniu języków obcych powstał niejako w opozycji do podejścia komunikacyjnego, które uczyniło z funkcjonalnej komunikacji cel ostateczny procesu nauczania - od kilku dekad do niedawna bowiem, również na gruncie zawodowym, wykorzystanie języka obcego utożsamiane było z umiejętnością wypowiadania się i osiągania założeń poprzez funkcjonalny aspekt komunikatu. Wraz z rozwojem Internetu oraz innych elektronicznych środków przekazu (np. umożliwiających sprawną komunikację przez SMS-y), nastąpił jednak renesans użytkowej wartości jako przypisywanej umiejętności poprawnego wypowiadania się na piśmie.

Dydaktyka postkomunikatywna przyjmuje zatem, iż w procesie nauczania języków nie należy uznawać, iż podejście komunikacyjne jest obecnie ostateczną i najpełniejszą alternatywą dla lektora i słuchaczy, a techniki i środki używane podczas kursu powinny zostać na tyle urozmaicone, aby nie tylko umożliwić zaistnienie aktywnej komunikacji z innymi, ale i pozostawić miejsce dla czynności związanych z tworzeniem i odbiorem wypowiedzi pisemnych, także poprzez zwiększanie stopnia ich poprawności; tym, co stanowi na swój sposób wspólny wnioskek jest to, iż najnowsze zdobycze technologii powinny być obecne także w procesie nauczania, gdyż język ewoluuje wraz z postępem.

Słuchacz, który zostanie objęty podejściem postkomunikatywnym (o ile można je już tak określić), będzie zatem poddany bardziej zróżnicowanemu i zrównoważonemu programowi względem ujętych w nim zadań, poprawność natomiast będzie z pewnością w większym stopniu brana pod uwagę. Oznacza to, iż najlepiej stosować je w grupach bardziej zaawansowanych i komunikatywnych uczestników, którzy - najprawdopodobniej - zostali wcześniej poddani metodzie komunikacyjnej. Autentyzm funkcjonalny materiałów objętych dydaktyką postkomunikatywną z pewnością będzie ważny, natomiast nie stanowić będzie dogmatu: podczas kursu znajdzie się zatem miejsce także np. na obcowanie z literaturą anglojęzyczną, jeśli jej forma lub treść będą odpowiednimi dla celów wyrastających z założeń kursu.

Copyright Kiesa 2016